WSZYSTKIE STARANIA

Wszystkie te starania, nawet jawnie odbiega­jące od dobrze już przyswojonych „realistycznych założeń”, nie potrafią pokonać iluzyjnej mocy audiowizualnego budulca, mocy wypływającej z wysokiego stopnia ich ikoniczności. Przekazy telewizyjne powstają zawsze z intencją komunikacyjną, która bądź wyprzedza, bądź to obecna jest już z pewnością od momentu pracy kamery. Sam sposób rejestracji uwyraźnia działanie intencji znaczeniowej. Utrwalony materiał jest nadto opracowywany, podlega najrozmaitszym chwytom montażowym, obróbce technicznej, retuszom stylistycznym, musi zawierać jakiś sposób prowa­dzenia narracji, wiązania sekwencji. Audiowizualny budulec – wbrew wyobraże­niom ukształtowany w kulturze werbalnej – poddaje się zabiegom znaczeniowym. Ale nawet najwierniejsza rejestracja nie stawia zapory zabiegom manipulacyjnym. Natomiast już samo medium telewizyjne umożliwia „kłamstwo materii”. Innymi słowy, sama fizyczna struktura przekazu zawierać może nieprawdę. Imitacyjne wobec życia zdolności telewizyjne nie gwarantują jej prawdziwości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *