WIELOFUNKCYJNA INSTRUMENTALIZACJA

Może to wpłynąć na zmiany w sposobach uczestnictwa w praktykach audiowizualnych. Może również wpłynąć na przemiany struktur i treści samych przekazów. Przy zachowaniu masowości zjawiska. Wielofunkcyjna instrumentalizacja, właściwa tekstom dwudziestowie­cznym, charakteryzuje również przekazy telewizyjne. W sensie ścisłym dotyczy różnych funkcji założonych, wpisanych w strukturę przekazu. Ale wiąże się także z zagadnieniem funkcji przez wypowiedź spełnianych faktycznie. O ile filmy rozpo­czynały swoją karierę od funkcji ludycznych, miały przede wszystkim bawić i wzru­szać, to telewizja od swoich początków stała się domeną informacji, propagandy, polityki, a także funkcji poznawczych i edukacyjnych. Jarmarczna niewinność obrazów kinowych była telewizji obca. Natomiast dzieliła z kinem od początku audiowizualną magię ekranu.Oczywisty związek telewizji z przemysłem, wielkimi strukturami organizacyj­nymi, czynił z niej znakomity teren dla działań wielkiego interesu. Ale jej rola w społecznej komunikacji została doceniona przede wszystkim dzięki możliwościom jakie stwarza próbom kształtowania opinii publicznej, dzięki szansom sprawowa­nia za jej pośrednictwem „rządu dusz”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *