OSOBISTY UDZIAŁ

Miejsce osobistego udziału zastępuje kibicowanie. Komunikacja bezpośrednia ma mieć u podstaw autentyczne przeżycie, natomiast pośrednia zbudowana jest na doznaniach zastępczych, imitacyjnych, co najwyżej wspartych mechanizmem projekcji-identyfikacji. Komunikację bezpośrednią konstytuuje wielopoziomowa aktywność, komunikacja pośrednia ma odznaczać się jednoznaczną biernością.Powyższa krytyka komunikacji audiowizualnej nie wydaje mi się trafna. Każde utrwalenie zakłada pośredniość, taki jest kierunek rozwoju naszej kultury: rysunek, pismo, druk, foto- i fonografia, film, radio, telewizja. Spróbuję inaczej zinterpre­tować oczywiste i bezsporne odmienności między porozumiewaniem się face to face a audiowizualną komunikacją pośrednią. Nieusuwalna różnica dotyczy relacji między jednostką a sytuacją. W jednym przypadku jest to relacja wewnętrzna, a w drugim zewnętrzna wobec sytuacji. Na tej różnicy chcę zbudować pozytywną interpretację filmu i telewizji, dostrzec w niej szansę dopełniania się ludzkich doświadczeń, możność ich wzajemnego oświetlania korygowania, poznawczej współpracy ponad realnością jednych doświadczeń i fantomatycznością drugich.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *