ODMIENNA MATERIA

O różnicy decyduje odmienna materia telewizji i literatury. O ile pośredniość komunikacji opartej na druku nikogo nie bulwersuje, o tyle pośredniość telewizji – i w ogóle komunikacji audiowizulanej – jest poważną przyczyną krytyki mass mediów. Krytyka ta wychodzi od podstawowej różnicy między bez­pośrednim komunikowaniem się ludzi w doświadczeniu potocznym a pośrednim kontaktem między nadawcą a odbiorcą w mass mediach i różnicę tę interpretuje skrajnie negatywnie w odniesieniu do filmu i telewizji. Podkreśla się przy tym jed­nocześnie fantomatyczną naturę „ruchomych obrazków”, które w pozorowaniu rzeczywistości posunęły się wprawdzie daleko, ale na udawaniu właśnie muszą poprzestać. A oto elementy tej charakterystyki. W komunikacji bezpośredniej uczestniczą ludzie, w komunikacji pośredniej – widzowie; pierwsi tkwią wewnątrz rozgrywających się zdarzeń, drudzy – znajdują się na zewnątrz tych zdarzeń, są od nich odizolowani. Komunikacja bezpośrednia zakłada faktyczne uczestnictwo, działanie, zaś komunikacja pośrednia uniemożliwia je, pozwala jedynie na przyglą­danie się zdarzeniom, uczestnictwo sprowadzone do patrzenia się czy też gapienia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *